w leczeniu pęcherza nadreaktywnego i śrómiąższowego zapalenia pęcherza moczowego
Stymulacja nerwów krzyżowych (ang. Sacral Nerve Stimulation, SNS) to nowoczesna, odwracalna i minimalnie inwazyjna metoda leczenia zaburzeń czynności dolnych dróg moczowych, w tym pęcherza nadreaktywnego (OAB), śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego (IC/BPS) oraz niektórych postaci nietrzymania moczu. Polega na wszczepieniu elektrody w okolicę otworu krzyżowego S3 lub S4, która stymuluje nerwy splotu miednicznego odpowiedzialne za prawidłową kontrolę oddawania moczu.
Wskazania do zabiegu
Wskazania
Pęcherz nadreaktywny (OAB) – częste oddawanie moczu, nagłe parcia, nietrzymanie moczu
Śrómiąższowe zapalenie pęcherza moczowego / zespół bolesnego pęcherza (IC/BPS)
Zatrzymanie moczu bez przeszkody anatomicznej
Czynnościowe zaburzenia opróżniania pęcherza
Zespół pęcherza neurogennego (np. w przebiegu stwardnienia rozsianego lub uszkodzeń rdzenia kręgowego) – w wybranych przypadkach
Konsultacja i kwalifikacja do zabiegu
Lekarz specjalista przeprowadza szczegółowy wywiad z Pacjentem. Do kwalifikacji do zabiegu niezbędna jest wcześniejsza konsultacja urologiczna z dokładnym określeniem rodzaju zaburzeń oddawania moczu i ich możliwej przyczyny. Kluczowe jest również wykonanie odpowiednich badań obrazowych (najczęściej MR), które pozwala wykluczyć pozaurologiczne przyczyny zaburzeń oddawania moczu (np. guz kanału kręgowego).
ZABIEG – Wszczepienie stymulatora nerwów krzyżowych (SNS)
czas zabiegu
pobyt w szpitalu
rekonwalescencja
„Powyższe wartości są czasem normatywnym, tzn. czasem planowanym i uśrednionym najczęściej występującym u Pacjentów”.
Przygotowanie do zabiegu
Konsultacja anestezjologiczna odbywa się po zakwalifikowaniu do zabiegu, natomiast dodatkowo w dniu zabiegu lekarz anestezjolog odbywa ponownie rozmowę z Pacjentem. Termolezja jest przeprowadzana w znieczuleniu miejscowym z ewentualnym użyciem łagodnych dożylnych leków uspokajających na sali operacyjnej pod kontrolą RTG.
Prosimy o zapoznanie się z ogólnymi dokumentami dotyczącymi zabiegów ZOBACZ
Szczegółowa diagnostyka urologiczna, w tym:
- dzienniczek mikcji
- badania urodynamiczne
- ocena ilości zalegającego moczu po mikcji
- badanie obrazowe (USG, MRI, rzadziej cystoskopia)
Konieczne wykluczenie przyczyn mechanicznych (np. przeszkody podpęcherzowej)
Przeprowadzenie testu stymulacji próbnej (tzw. etap I) – zwykle trwa 3–14 dni
W przypadku uzyskania ≥50% poprawy w zakresie objawów – kwalifikacja do etapu implantacji stałej (etap II)
Przebieg zabiegu
Etap I – test stymulacji
W znieczuleniu miejscowym lub krótkotrwałym ogólnym
Pod kontrolą RTG wprowadza się cienką elektrodę do otworu krzyżowego (zwykle S3)
Elektroda zostaje połączona z zewnętrznym neurostymulatorem noszonym na pasie
Pacjent monitoruje objawy – częstość mikcji, naglące parcia, ból, kontrola moczu
Czas trwania testu: 3–14 dni
Etap II – implantacja stałego układu
W przypadku pozytywnej odpowiedzi na stymulację próbną
W znieczuleniu miejscowym lub ogólnym wszczepia się:
Stały stymulator podskórny (w okolicy pośladka), który łączy się z elektrodą która została wszczepiona w I etapie leczenia
Stymulator jest programowalny i może być dostosowywany do potrzeb pacjenta
Efekty i korzyści
Redukcja objawów pęcherza nadreaktywnego nawet o 60–80%
Poprawa kontroli mikcji i zmniejszenie częstości oddawania moczu
Zmniejszenie dolegliwości bólowych w IC/BPS
Odwracalność i możliwość wyłączenia lub usunięcia systemu
Poprawa jakości życia i ograniczenie farmakoterapii
Rekonwalescencja
Zabieg jest małoinwazyjny – możliwy krótki pobyt szpitalny (1–2 dni)
Powrót do aktywności po kilku dniach, unikanie intensywnego wysiłku przez kilka tygodni
Regularne kontrole i możliwość regulacji parametrów stymulacji przez personel medyczny
