Krok 1 – Konsultacja

Pacjent może zostać skierowany przez lekarza rodzinnego, endokrynologa, onkologa lub zgłosić się sam – z powodu dolegliwości m.in. takich jak:

• trudności w połykaniu
• widoczne powiększenie szyi
• przewlekłe zmęczenie lub spadek masy ciała
• nieprawidłowe wyniki badań hormonalnych tarczycy

Aby przyśpieszyć proces diagnostyki, warto na pierwszą konsultację zabrać:

• wynik USG tarczycy
• wynik biopsji cienkoigłowej (BAC) – jeśli był wykonywany

Jeśli dokumentacja jest nieaktualna lub niepełna, może być konieczne jej uzupełnienie – np. ponowne USG lub biopsja w placówkach diagnostycznych, z którymi współpracujemy.

Krok 2 – Decyzja o operacji

W oparciu o objawy, badania i konsultację chirurg ocenia wskazania do leczenia operacyjnego. Czasem konieczne jest też skierowanie na badanie histopatologiczne lub dodatkowe obrazowanie.

W przypadkach stanów zapalnych tarczycy wymagających stabilizacji, pacjent kierowany jest najpierw do swojego endokrynologa, który prowadzi leczenie farmakologiczne przed operacją.

Krok 3 – Przygotowanie do zabiegu

Przed planowanym leczeniem pacjent odbywa:

• konsultację kwalifikacyjną z anestezjologiem
• ewentualne dodatkowe badania (np. morfologia, jonogram, EKG)

Zanim będzie można bezpiecznie przeprowadzić operację tarczycy, ważne jest, aby organizm pracował w prawidłowym rytmie hormonalnym, czyli w stanie tzw. eutyreozy. Jeśli poziom hormonów jest zaburzony, lekarz endokrynolog powinien ustalić plan leczenia farmakologicznego, który pozwoli go wyrównać przed zabiegiem.

U pacjentów, u których podejrzewa się lub potwierdzono chorobę nowotworową tarczycy, niezbędne jest dostarczenie aktualnych wyników badań – najczęściej są to biopsja cienkoigłowa oraz USG tarczycy.

Każda osoba zakwalifikowana do operacji otrzyma także listę badań krwi do wykonania. Zakres badań ustala lekarz prowadzący oraz anestezjolog. Często konieczne jest również odstawienie leków przeciwzakrzepowych na pewien czas przed operacją – zawsze po konsultacji z lekarzem. Bardzo ważne jest, aby poinformować zespół medyczny o wszystkich lekach przyjmowanych na stałe, w tym tych stosowanych w leczeniu chorób przewlekłych.

W dniu zabiegu obowiązuje zasada bycia na czczo – nie wolno jeść przez co najmniej 8 godzin przed operacją. Płyny można pić tylko do 4 godzin przed planowanym zabiegiem.

Krok 4 – Operacja

Zabieg wykonuje zespół prof. dr hab. n. med. Łukasza Krakowczyka oraz prof. dr hab. n. med. Adama Maciejewskiego.
W trakcie operacji – jeśli istnieją wskazania – wykonywana jest również biopsja węzła szyi lub oceniane są zmiany węzłowe.

Operacja tarczycy metodą klasyczną – jak wygląda zabieg?

Klasyczna operacja tarczycy wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym i trwa zazwyczaj około 1–2 godzin. Pacjent leży na plecach z lekko odgiętą do tyłu głową. Chirurg wykonuje poprzeczne cięcie na szyi o długości około 6–8 cm, umiejscowione mniej więcej 2 cm powyżej wcięcia mostka.

Następnie odsłaniane są nerwy krtaniowe wsteczne oraz przytarczyce – ich ochrona jest bardzo istotna dla uniknięcia powikłań. Kolejnym etapem jest podwiązanie tętnic tarczowych górnych i naczyń bocznych tarczycy, a potem usunięcie fragmentu lub całości gruczołu, w zależności od wskazań medycznych.

U części pacjentów onkologicznych zabieg jest poszerzany o usunięcie węzłów chłonnych szyi. 

Po zakończeniu usuwania tarczycy rana zostaje zszyta, a w jej obrębie umieszcza się dren Redona (system ssący), który odprowadza płyny gromadzące się w miejscu usuniętego gruczołu. Zwykle dren usuwa się następnego dnia po operacji.

Pobyt w szpitalu trwa przeciętnie 2–4 dni. Usunięta tkanka jest wysyłana do badania histopatologicznego, aby określić rodzaj zmiany, typ nowotworu (jeśli występuje) oraz stopień jego zaawansowania.

Operujemy również zmiany łagodne, które powodują objawy lub znacznie pogarszają jakość życia – po wcześniejszej kwalifikacji.